
خلاصه طعم خورشید روایتی شاعرانه از زندگی گروهی از کارگران نیشکر در جنوبغرب ایران است. فیلم با دنبال کردن زندگی روزمره آنان، انتظار برای آغاز دوباره فصل برداشت و تداوم چرخه طبیعت را به تصویر میکشد. این مستند نگاهی انسانی به عشق، کار و امید دارد و در لوکیشنهای واقعی جنوب ایران فیلمبرداری شده است.
درباره فیلم
طعم خورشید از نخستین مستندهای عباس امینی است که رویکردی شاعرانه و مشاهدهگرانه دارد. برخلاف مستند عبدالماء که بر عناصر مردمشناسانه و قومنگارانه تمرکز دارد، این فیلم با استفاده از تصاویر طبیعت، ریتم زندگی کارگران و فضای بومی جنوب ایران، تجربهای احساسی و شاعرانه خلق میکند. دوربین بدون دخالت مستقیم، زندگی روزمره کارگران را دنبال میکند و از دل لحظات ساده، تصویری از امید، عشق و پیوند انسان با طبیعت ارائه میدهد.
جایگاه در کارنامه عباس امینی
طعم خورشید پس از عبدالماء ساخته شد و ادامه علاقه عباس امینی به مستندسازی درباره فرهنگ، زندگی و مردم جنوب ایران است. این فیلم نشاندهنده گذار او از مستندهای صرفاً مردمنگار به آثاری با نگاهی شاعرانهتر است؛ مسیری که بعدها بر سبک بصری و روایت آثار داستانی او نیز تأثیر گذاشت.